Je kunt niet én de jij zijn die je nu bent én een nieuwe jij, een andere jij. Je kunt niet beiden tegelijkertijd zijn. Dus je moet - het is geen keuze - je moet delen loslaten die definiëren wie je nú bent om een ander te zijn dan je nu bent. Logisch? Begrijpelijk? Daarom wil ik je de vraag stellen: hoe weet je dat je die andere ik wilt zijn, voordat je het bent?

Want dat is de vraag die jouw denken stelt: ‘hoe weet ik zeker dat ik die andere ik wil worden? Hoe weet ik dat zeker? Want ik ben het nog niet geweest. Dus neem ik een risico. Ik ga iets weg doen voordat ik iets nieuws heb. Hoe weet ik zeker dat dat beter wordt dan dit wat ik al ben? Dat wat ik ben dat ken ik al, dat is veilig. Het is misschien een gedrocht, maar ik ken het, en dat scheelt. Dan weet ik waar ik aan toe ben in ieder geval. Maar die nieuwe ik, hoe prachtig het ook lijkt, wil ik dat wel?’ Dit is wat het denken overweegt. Dat is waarvoor het is gemaakt; om jouw identiteit te beschermen. Dat is de taak die je het hebt gegeven en die blijft het ook houden. Iedereen hier heeft en houdt een identiteit, Wakker of niet. De vraag is alleen: luister je ernaar of luister je er niet naar? Weet je dat denken zelf te interpreteren en te benutten, of is het denken jou aan het interpreteren en benutten, waardoor je een gevangene bent van dat denken?

Het laatste is het geval voor vrijwel iedereen. Hoe weten we dat? Omdat je niet moeiteloos kunt veranderen wanneer jij dat wilt. Omdat je vastzit in allerlei omstandigheden. Je niet weet wat je met jezelf aan moet. Het denken denkt dan: ‘ik kan natuurlijk veranderen, maar nee, laat maar, te gevaarlijk.’ Er is niets mis met dat denken, het is juist heel leuk. Ik persoonlijk vind het denken zo leuk dat ik graag denk. Denken is leuk, maar je moet het niet te serieus nemen. Je moet wel begrijpen dat het denken het gevolg is van dieper liggende ideeën over de werkelijkheid, over wat goed is, wat fout is, wat waar is, wat niet waar, wat hoort, wat niet hoort, wat gevaarlijk is en veilig. Het zijn allemaal interpretaties van de werkelijkheid, geen waarheid. En totdat je Wakker genoeg bent om dat denken te integreren, blijft ’t doen wat ’t doet. Eenmaal geïntegreerd probeert ’t niet langer al die ideeën uit angst in stand te houden. Dan beseft ’t dat het onderdeel uitmaakt van een groter geheel. Dan werkt ’t mee, in plaats van tegen. Dat is wanneer dat denken interessant en leuk wordt.

Al die gevechten tegen dat denken en het ego zijn zinloos. Het enige wat het probeert te doen is jou veilig proberen te houden. Dat is wat het denkt dat het moet doen en dat wordt sterker naarmate je de druk opvoert. Want die druk wordt opgevoerd door datzelfde denken, want daarmee identificeer je je nu nog. Dus zeg jij ook: ik moet mezelf beschermen. Het is een absolute identificatie met wat slechts een idee is: identiteit. Een idee van dat denken, iets wat weliswaar een onlosmakelijk onderdeel uitmaakt van jou hier, maar niet jij bént in werkelijke zin. Het is maar een klein stukje, dat vervolgens wel de scepter zwaait. Die identificatie is waardoor al die problemen en misverstanden ontstaan. De enige manier om het denken te doorzien is door jouw eigen denken te analyseren, te begrijpen hoe het werkt. Dan pas kijk je er doorheen en ben je vrij.

— Tom de Kok (fragment uit de workshop: een andere ik)